bekap

Verba (v)

→ membekap

KBBI

be·kap v, mem·be·kap v menutup rapat-rapat; menyumbat mulut dng tangan secara paksa: penjahat itu - mulut korbannya agar tidak dapat berteriak

bekakas ~ bekal ~ bekal-bekalan ~ bekam ~ bekantan ~ bekap ~ bekas ~ bekas luka ~ bekas tangan ~ bekas tubuh ~ bekasam