buak

Verba (v)

→ membuak

Adjektiva (adj)

(Mk) tidak tetap hati, pikiran, dsb; bertingkah

KBBI

¹bu·ak, mem·bu·ak v membual

²bu·ak Mk a tidak tetap hati, pikiran, dsb; bertingkah

buah tutur ~ buah undi ~ buah-buahan ~ buai ~ buaian ~ buak ~ bual ~ bual basung ~ bualan ~ buana ~ buang