cangam

Verba (v)

cakup (dengan mulut); cengam

KBBI III Bahasa Minangkabau

KBBI

ca·ngam Mk v cakup (dng mulut); cengam;

men·ca·ngam v mencakup (dng mulut)

candu ~ candung ~ cang ~ cangah ~ cangak ~ cangam ~ cangap ~ cangar ~ cangcang ~ cangga ~ canggaan