dabih

Verba (v)

  1. → mendabih
KBBI III Bahasa Minangkabau
da·bih Mk, men·da·bih v menyembelih; mendebah;

~ menampung darah, pb sangat tamak;

pen·da·bih·an n 1 penyembelihan; 2 daging upah menyembelih
daba ~ dabak ~ dabal ~ dabal setengah tiang ~ dabat ~ dabih ~ dabik ~ dabing ~ dabir ~ dabit ~ dablek