encal

Verba (v)

  1. → encal-encal
KBBI III
en·cal, en·cal-en·cal v terloncat-loncat (tt anak yg diangkat ke atas dan ke bawah, turun naik)
enamel ~ enap ~ enartrosis ~ enas ~ enau ~ encal ~ encal-encal ~ encang ~ enceh ~ encek ~ encel