hengit

Adjektiva (adj)

  1. → terhengit-hengit
KBBI III Klasik
he·ngit kl a, ter·he·ngit-he·ngit a selalu menderita sakit; merana
hendak kan ~ hendaklah ~ hendam ~ hendel ~ heng ~ hengit ~ hengkang ~ hening ~ henoteisme ~ henry ~ hentar