kayai

Verba (v)

  1. → mengayaikan
KBBI III Arkais
ka·yai ark, me·nga·yai·kan v menguatkan diri untuk berdiri;

ter·ka·yai a mampu; kuasa: ia tidak ~ berjalan
kawula muda ~ kawung ~ kaya ~ kaya hati ~ kaya raya ~ kayai ~ kayak ~ kayal ~ kayambang ~ kayan ~ kayang