kejan

Verba (v)

  1. → mengejan
KBBI III
ke·jan v, me·nge·jan v menekan dng menahan napas (spt orang hendak melahirkan); meneran; merejan
kejaksaan tinggi ~ kejalangan ~ kejam ~ kejamakan ~ kejamas ~ kejan ~ kejang ~ kejang demam ~ kejang laring ~ kejang mulut ~ kejang pedet