keriau

Verba (v)

→ berkeriau

KBBI III Arkais

KBBI

ke·ri·au ark v, ber·ke·ri·au v berteriak; memekik-mekik

keriang-keriut ~ keriangan ~ keriap ~ kerias ~ keriat-keriut ~ keriau ~ keributan ~ kerical ~ kericau ~ kericuhan ~ keridas