lancut

Verba (v)

  1. → melancut

Adjektiva (adj)

  1. tidak mendatangkan faedah; sia-sia
KBBI III
1lan·cut v, me·lan·cut v memancar kencang-kencang

2lan·cut a tidak mendatangkan faedah; sia-sia
lancit ~ lancong ~ lancung ~ lancungan ~ lancur ~ lancut ~ landa ~ landahur ~ landai ~ landai tekanan ~ landaian