memeningkan

Verba (v)

  1. menyebabkan (menjadikan) pening (kepala)
  2. (ki) menyebabkan bingung (tak tahu akal dsb)
  3. menyebabkan (menjadikan) pening (kepala)
  4. (ki) menyebabkan bingung (tak tahu akal dsb)
KBBI III

Kata Dasar

pening

memenggal lidah ~ memengkalkan ~ memengkis ~ memengkol ~ memengos ~ memeningkan ~ memeningkan kepala ~ memenjara ~ memenjarakan ~ memensiun ~ memensiunkan