pungkang

Verba (v)

  1. → memungkang
KBBI III Bahasa Minangkabau
pung·kang Mk v, me·mung·kang v melempar (dng batu dsb)
punggung pisau ~ punggung tangan ~ punggung-memunggung ~ punggur ~ pungkah ~ pungkang ~ pungkas ~ pungkasan ~ pungkir ~ pungkur ~ pungkur sagu