punguk

Nomina (n)

  1. → sepunguk
KBBI III Bahasa Minangkabau
pu·nguk Mk, se·pu·nguk n segenggam (beras)
pungkur ~ pungkur sagu ~ pungli ~ pungsi ~ pungtuasi ~ punguk ~ pungut ~ pungutan ~ punia ~ punjul ~ punjung