ringis

Verba (v)

  1. → meringis
KBBI III
  • ebsoft: grimace, grin.
  • gkamus: grimace, grin.
ri·ngis v, me·ri·ngis v 1 menyeringai: orang itu berolok- olok sambil ~; 2 muka masam krn kecewa dsb
ringgik ~ ringgit ~ ringih ~ ringik ~ ringin ~ ringis ~ ringkai ~ ringkas ~ ringkasan ~ ringkih ~ ringkik