singgit

Verba (v)

→ bersinggit

KBBI

sing·git v, ber·sing·git v bergesel; bergesek;

me·nying·git v menggesel; menggesek

singgang ~ singgasana ~ singgasana kiani ~ singgel ~ singgir ~ singgit ~ singgul ~ singgung ~ singit ~ singkak ~ singkang