suntih

Verba (v)

→ menyuntih

KBBI III Bahasa Minangkabau

KBBI

sun·tih Mk v, me·nyun·tih v 1 menyayat-nyayat (daging dsb); 2 mengoyak-ngoyakkan

sunjam ~ sunnah ~ sunti ~ sunti halia ~ suntiabu ~ suntih ~ suntik ~ suntikan ~ sunting ~ sunting hati ~ sunting malai