tancang

Verba (v)

  1. → menancang
KBBI III
tan·cang v, me·nan·cang v menambat; mengikat pd tonggak dsb (tt kambing dsb)
tanang ~ tanau ~ tanazul ~ tanbiat ~ tanbihat ~ tancang ~ tancap ~ tancap gas ~ tanda ~ tanda alamiah ~ tanda baca