tatang

Verba (v)

  1. → menatang
KBBI III
ta·tang v, me·na·tang v 1 membawa (mengangkat) di atas telapak tangan; menating; 2 ki memperlakukan dng hati-hati sekali: ~ minyak
tatakan ~ tatal ~ tatal ketam ~ tatami ~ tatanan ~ tatang ~ tatap ~ tatap muka ~ tatapan ~ tatar ~ tatar fonologis