tum

Nomina (n)

  1. tiruan bunyi meriam dsb; dentum; lentum
  2. (Jw) → mengetum
  3. (cak) tali kekang
KBBI III
1tum n tiruan bunyi meriam dsb; dentum; lentum

2tum Jw, me·nge·tum v 1 memasak atau mengukus dng dibungkus daun (tt daging atau ikan); 2 membungkus (makanan) dng daun (dan disemati)

3tum n cak tali kekang
tulium ~ tulu ~ tulung ~ tulup ~ tulus ~ tum ~ tuma ~ tuman ~ tumang ~ tumang tungku ~ tumbak