terkul

Nomina (n)

senapan kuno (bedil pendek); karabin

KBBI III Klasik

KBBI

ter·kul kl n senapan kuno (bedil pendek); karabin

terkucai ~ terkucak ~ terkucil ~ terkudian ~ terkujut ~ terkul ~ terkulai ~ terkumpal-kumpal ~ terkumpul ~ terkunci ~ terkunci mulutnya